"Cukiernia pod Amorem" to moje fenomenalne odkrycie tego roku. (Tak wiem, że jestem opóźniona;)
Zupełnie się tego nie spodziewałam! Książka przeleżała na mojej półce z jakiś rok. Dostałam ją w prezencie i od razu zniechęcił mnie tytuł. Pomyślałam "to nie dla mnie'. Ostatnio robiąc porządki na półkach z książkami wpadła mi ona w ręce i uznałam, że muszę coś z nią zrobić: wystawić na allegro albo dać komuś w prezencie. Ale głupio tak nawet nie spróbować przeczytać. Spróbowałam i ...przepadłam.
"Cukiernia pod Amorem" to urocza powieść, która wciąga już od pierwszych stron. Przeplatają się w niej dwa światy współczesność i przeszłość.
Podczas prac archeologicznych na gutowskim rynku, odnaleziona zostaje mumia z tajemniczym pierścieniem. 20paroletnia Ida Hryć, córka właściciela tytułowej cukierni, robi wszystko by poznać historię pierścienia. Od ojca wie, że pierścień należał do jej rodziny i że był dowodem na spokrewnienie z hrabią Tomaszem Zajezierskim, lecz w niewyjaśnionych okolicznościach został zagubiony.
Akcja z przeszłości to wiek XIX, tu narracja toczy się dwutorowo - wątki z lat 60tych przeplatane są wątkami z lat 80tych i późniejszych. Poznajemy historie rodziny hrabiego Tomasza Zajezierskiego, jak też i jego życiorys. Przy okazji poznajemy zwyczajne życie arystokratycznej rodziny na folwarku: szukanie właściwych kandydatów na mężów/żony, przygotowania do wesela, polowania, problemy z zarządzaniem majątkiem, animozje polsko-rosyjskie.
Barwne postacie, ciekawy język, wartka, ciekawa akcja wszystko to sprawia, że książkę czyta się szybko i jest to bardzo interesująca lektura. Przy okazji czytelnikowi wydaje się, że czuje ten stary klimat, te popowstańcze emocje. Dlatego już nie mogę się doczekać kolejnych tomów. Z racji ograniczonych funduszy w grę wchodzi tylko bibloteka, zatem niepocieszona muszę się zabrać za zupełnie inną lekturę.
