'Twoje oczy lubią mnie i to mnie zgubi'

Tak, jestem już dużą dziewczynką.
Tak, wiem co oznacza gdy facet nie dzwoni.
Tak wiem u nich nie ma głębszego dna. Nie ma się co doszukiwać.
Nie dzwoni to znaczy że nie chce dzwonić. Proste. Jak czołg pancerny.
Dzwoni gdy chce. Tak, wiadomo.

Jestem dużą dziewczynką i przeczytałam mnóstwo mądrych książek.
Tak wiem samo czytanie nic nie zmienia.
Mimo iż wiem wszystko i mogłabym napisać książkę o relacjach damsko męskich to postępuję zupełnie irracjonalnie.
Czy stwierdzenie "na uczucia nie ma rady one są albo ich nie ma' mnie usprawiedliwia?
Czy mówienie sobie 'ależ, jestem zakochana, nic na to nie poradzę' jest argumentem, czy tylko wygodną wymówką?

Mam takiego swoistego 'królika' - który 'zjawia się i znika śliczny taki mister of America'
Jest mi z nim przebosko! Wystarczy, że słyszę jego głos w słuchawce nagle gwałtownie kolorowe baloniki porywają mnie w górę. Banan na buzi, błyszczące oczy, to podekscytowanie, nawet śpiewam pod prysznicem(!!!). Tia.. wielka radość.. Spędzamy cudny wspólny weekend.. Podczas, którego on jest facetem jakiego zawsze chciałam mieć przy sobie. Nagle 'po' czar pryska.. Nastaje czas 'enjoy the silence'. Czasem trwa to tylko dzień, czasem 2dni, góra 3, ale dla mnie to są całe wieki, w których każda nanosekunda się wlecze i boli.. boli świadomość że...
No właśnie
Ja to wszystko przecież wiem, a ten schemat znam na pamięć.
Do znudzenia.

/Postanowiłam poukładać trochę swoje życie. To mnie frustruje ten wieczny bajzel i rozmemłanie./
Troszkę zdrowej dyscypliny jeszcze nikomu nie zaszkodziło.