Wszystko to co dobre...

Znów nawiedził mnie potwór. Potwór o imieniu 'bezsensu'.
Czuję jak czas przecieka mi przez palce. Czuję, że marnuję czas i swój potencjał, że nie wnoszę nic do życia swojego ani innych, że bezsensu sobie żyję ot tak dzień za dniem... Że nic nie umiem, nie potrafię, nie realizuję swoich pomysłów, stoję w miejscu i non stop kręcę się za własnym ogonem..

Ludzie tworzą takie fajne rzeczy, żyją, zwiedzają, poznają nowe miejsca i siebie nawzajem a ja się boję. Wciąż się boję... 'strach przed lataniem i głód doświadczeń'
Kiedy ja wreszcie rozwinę skrzydła??? Zacznę latać, wzbiję się do góry i poczuję że żyję? Że żyję naprawdę?

Trafiłam dziś na cudnego bloga o robieniu życiowego remanentu. Jest idealny pod każdym względem. Podoba mi się każda myśl tam. Sposób prowadzenia, zdjęcia, opis autorki, tak bardzo że gdy weszłam na niego i chwilkę posiedziałam jęknęłam "ach dlaczego ja tak nie potrafię?"
Właśnie tak bym chciała móc umieć pisać, tak sobie poukładać.. nawet foto było tam jedno takie 'moje'. Tyle mam pomysłów, tyle rzeczy bym chciała robić.. a nade wszystko jest we mnie silna potrzeba 'poukładania' sobie swojego świata, po swojemu.. tak by mi się podobało...

"Od dzisiaj właśnie tego chcę: wolniejszego tempa, więcej skupienia i uczucia doskonałego szczęścia, które można znaleźć w chwilach, kiedy wracam do siebie." (Linda Weltner)

Chcę być pewniejszą siebie kobietą, poukladaną, zadowoloną z życia..;)
"czyli ta, która wie, kim jest, czego chce i na co ja stać, umie mądrze czekać, wybaczać, wracać - również do siebie..."
(Dorota Koman na skrzydełku "Powrotów nad rozlewiskiem")

@w tle płytka Zero 7 - "When it falls" od Kogoś kiedyś bardzo ważnego, Kogoś kto odegrał ważną rolę wmoim życiu i wniósł do niego coś pięknego i cennego. Za co będę mu zawsze wdzięczna, mimo iż już go nie ma w moim życiu..

@cytaty zaczerpnięte z bloga którym się tak zachwyciłam..