Dziewczynka w zielonym sweterku - Krystyna Chiger

Uwielbiam to moje miejsce w sieci:) I bardzo, ale to bardzo za nim oraz za całym blogowym światkiem tęskniłam. Owszem, miałam fajne widoczki i inne super atrakcje, ale wiecie co? Zatęskniło mi się za czytaniem i pisaniem o książkach, za odwiedzaniem Waszych blogów. Dzięki Wam poznaję tyle ciekawych i inspirujących książek. Dzięki wielkie, że jesteście, odwiedzacie mnie i zostawiacie po sobie ślad. To bardzo miłe poznawać ludzi z podobną pasją:)
Tęsknię za czasem na czytanie, za dobrą książką, zatem już powoli widzę dochodzę do siebie;) Szok pourlopowy mija. Czas brać się do roboty ;)

Na pierwszy ogień pójdzie książka, którą przeczytałam pod wpływem filmu "W ciemności": "Dziewczynka w zielonym sweterku"
Książka absolutnie mnie zauroczyła. Czyta się lekko i szybko, bo jest bardzo ciekawie i wciągająco napisana.
Tytułowa dziewczynka to 8 letnia Krysia Chiger, a zielony sweterek dostała od babci, w czasach gdy jeszcze wiodła sielskie dzieciństwo w domu we Lwowie. Sweterek ten towarzyszył jej podczas 14miesięcznego pobytu we Lwowskich kanałach. Wyobrażacie to sobie? Ponad rok bez wygód, w brzydkim, śmierdzącym otoczeniu, z przypadkowymi ludźmi, pośród szczurów, bez możliwości korzystania z toalety, normalnego umycia się, jedzenia, bez widoku światła dziennego, kwiatów, trawy, ptaków! Jest to dla mnie niepojęte i godne podziwu, że 8letnia dziewczynka i jej młodszy braciszek Paweł dali radę. Nie marudzili, nie płakali, a tym samym w obliczu zagrożenia nie wydali pozostałych ludzi ukrywających się w kanałach.
Ukrywającym się Żydom pomagał Leopold Socha. Po latach dorosła już Krystyna Chiger nazywa Poldka ich osobistym aniołem stróżem. To dzięki niemu zawdzięcza życie. Rodzina Chigerów była jedyną żydowską rodziną, która w pełnym składzie przeżyła wojnę. Ojciec Krysi uznał, iż na nagrobku Leopolda Sochy powinien widnieć napis:

"Kto ratuje jedno życie - ratuje cały świat.


Takie przeżycia bardzo hartowały ówczesnych ludzi na całe życie. Nie było im łatwo. Żyli w bardzo skrajnych warunkach. Ale dzięki temu potrafili doceniać każdy przejaw życia. Cieszyć się z drobiazgów, afirmować życie które zostało im darowane. Właśnie dlatego lubię takie książki. Pozwalają spojrzeć na nasze życie z innej perspektywy.

"Każdy dźwiga ze sobą jakiś bagaż przeszłości. Nie wolno nam uważać, że akurat nasz bagaż jest cięższy niż innych. To nie w porządku. To po prostu nasz bagaż"

Polecam tą książkę, jak i również film "W ciemności". Dzięki książce dowiadujemy się jakie są dalsze losy ludzi, którzy spędzili 14miesięcy ukrywając się w kanałach. Jakie los spotkał Poldka Sochę i jego rodzinę, co stało się z pieniędzmi, które brał za pomaganie Żydom. Moim zdaniem to bardzo wartościowa książka i nigdy nie jest za wiele czytać o czasach wojny i holokaustu. Ci ludzie, którzy żyli w tak okrutnych i trudnych czasach zasługują na naszą pamięć.