"Strasznie głośno, niesamowicie blisko"... (film)

"Not stop looking"

Obejrzałam przed chwilą tak piękny film, że od razu musiałam się nim podzielić. Ten film jest po prostu wspaniały!
Przede wszystkim w zachwyt wprawiła mnie przepiękna kreacja Thomasa Horna. Gra on nad wyraz dojrzałego chłopca, który ma kłopoty z otaczającym go światem. Wszystko jest dla niego zbyt głośne, zbyt szybkie, zbyt intensywne. Żyje on we własnym świecie, ma problemy z rówieśnikami. Jedynym jego przyjacielem i człowiekiem przy którym otwiera się na świat jest jego ojciec /Tom Hanks/. Ojciec organizuje mu gry i zabawy dzięki,którym chłopiec stopniowo ma otwierać się na świat i pokonywać swoje ograniczenia. Aż do owego Najgorszego Dnia - 11 września.
To bynajmniej nie film o traumie po ataku na WTC. To przepiękny film o miłości rodzicielskiej. Nie tylko ojca i syna, ale jak się później okazuje i matki. Matki, która nie mogąc dotrzeć do swojego zrozpaczonego po śmierci ojca dziecka, aby go nie zgubić podąża jego tropem. Ten film jest o tym jak radzić sobie ze stratą, rozczarowaniem, jak szukać sensu, gdy sensu czasem brak. Każdy z nas musi się prędzej czy później się z tym uporać. Jak się podnieść, jak żyć po stracie kogoś kogo bardzo kochamy, kto był nam drogowskazem, naszą opoką, całym naszym życiem? Czy jest sens szukać sensu? Jak radzić sobie rozpaczą? No jak?

"NIE PRZESTAWAJ SZUKAĆ"
Takie zdanie zaznaczył ojciec na wycinku z gazety podczas jednej z ich wspólnych zabaw.
Po jego śmierci chłopiec szperając w rzeczach ojca, znajduje w niebieskiej wazie klucz. Jego gorącym pragnieniem jest pobyć jeszcze jakiś czas pod wpływem wspomnień o ojcu. Rozpoczyna kolejne zadanie. Poszukiwanie zamka do którego pasuje klucz. Podczas tej eskapady poznaje przeróżnych ludzi.

"Każdy z nich coś lub kogoś stracił.
Tak jak i my"

To również film o sztuce przebaczenia, także i sobie. Ileż z nas nie zrobiło czegoś, a potem żałowało tego przez resztę życia? Nigdy nie zapomnimy ostatnich słów osób, których nigdy już nie spotkamy. Ich spojrzenia, wołania nas... "Are you there? Are you there... ARE YOU THERE?" To będzie się za nami ciągnęło przez całe życie. Ale trzeba i to sobie wybaczyć. Czasem coś tracimy i to nigdy już nie wróci. Rozczarowania są częścią życia, czy nam się to podoba czy nie. Tak już po prostu jest. Ale życie po to jest by pokonywać swoje lęki, szukać, poznawać ludzi, nie bać się.

"Czasem musimy stawić czoła naszym lękom, by móc pójść dalej".

Ten mały chłopiec przełamuje swoje lęki, obawy wszystko po to by jeszcze choć przez chwile pozostała w nim pamięć po ojcu. Tęsknota i ból po stracie wcale nie mijają tak szybko. Pamięć o ojcu ciągle w nim jest. Ale po dordze poznaje wspaniałych ludzi, zyskuje uznanie, przyjaźń, odnajduje swojego dziadka. A także mimochodem pomaga komuś coś znaleźć.
"Obyś znalazł to czego szukasz"
To chyba najpiękniejsze co można komuś życzyć.

Obejrzyjcie jeśli będziecie mieli okazje. Bardzo, bardzo Polecam!