Zanim zasnę - S.J.Watson

"Wspomnienia nas definiują"

Czy potraficie wyobrazić sobie życie bez wspomnień? Być jak czysta karta, nie pamiętając skąd się wywodzimy, jaka jest nasza historia? To prawda, że czasem mamy takie wspomnienia o których jak najszybciej chcielibyśmy zapomnieć, które sprawiają nam ból i cierpienie. Ale czymże bylibyśmy bez pamięci o tym wszystkim co przeżyliśmy? Jaki sens miałoby nasze życie? Każde doświadczenie czegoś nas uczy i sprawia, że jesteśmy takim właśnie, a nie innym człowiekiem.

Bohaterka debiutanckiej książki S.J.Watsona - 47 letnia Christinie, nie ma tego przywileju. Co dzień budzi się pozbawiona pamięci i wspomnień. Nie wie kim jest, otoczenie w którym się znajduje budzi w niej przerażenie, bo jest zupełnie jej nieznane. Mężczyzna u boku którego się budzi jest dla niej kimś obcym. Gorączkowo próbuje sobie przypomnieć skąd się tu wzięła i co robiła poprzedniego wieczora. Christine ze świadomością 20parolatki z przerażeniem spogląda na swoje odbicie w lustrze, co dzień od nowa przyzwyczaja się do swojego 47letniego ciała. Nie pamięta nic po tragicznym wypadku jaki miał miejsce 20lat temu. Mężczyzna z którym mieszka, każdego dnia na nowo cierpliwie tłumaczy jej, że jest jej mężem, że straciła pamięć w wypadku samochodowym. Jednakże każdego dnia budzą się w niej skrawki wspomnień, przeczące słowom mężczyzny, które sprawiają, że nie wie komu ma ufać. Potajemnie spotyka się z doktorem Nashem, który przypomina jej o prowadzonym przez nią pamiętniku. Ma go prowadzić dzień w dzień zapisując skrawki wspomnień, które się u niej pojawiły. To co w nim znajduje napawa ją jeszcze większym przerażeniem. To straszne nie wiedzieć kim się jest, co się już przeżyło, gdzie się podziali jej znajomi, rodzina, czy ma jakieś dzieci? Christine jest przerażona i skołowana, a pamiętnik pomaga jej rozwiązać pewną tajemnice dotyczącą okoliczności jej wypadku.

Bardzo mile zaskoczyła mnie ta książka. Wciągająca fabuła, bardzo zgrabnie i pomysłowo skonstruowany thriller psychologiczny sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać. Postać głównej bohaterki, jej emocje, przeżywane uczucia są nakreślone tak plastycznie, że jestem pełna podziwu, że to mężczyzna napisał tą książkę. Powieść czyta się bardzo szybko. Jednym mankamentem jest nieco chaotyczna treść, która nie pozwalała się połapać co jest prawdą, a co wymysłem bohaterki. Ale tak właśnie ona to odczuwała, takie było jej odbieranie świata i pojawiających się nagle przebłysków pamięci. Zakończenie lekko przewidywalne, ale nie przeszkadzało mi to czytać tej książki z zapartym tchem aż do ostatniej strony.
Polecam!