Buszujący w zbożu - J.Salinger

Rozczarowanie roku.
Tyle się o tej książce naczytałam, nasłuchałam, wciąż tak głośno jest o "Buszującym w zbożu". To klasyk, to każdy powinien przeczytać, to niby ponadczasowa i z przesłaniem książka... Postanowiłam sama w końcu zapoznać się z taki wielkim i wychwalanym dziełem. Tymczasem wynudziłam się okropnie czytając o perypetiach zbuntowanego nastolatka - Holdena, który zblazowany, zmanierowany postanawia uciec ze szkoły z internatu i nie mówiąc nic nikomu 'buszuje' po ulicach Nowego Yorku szukając przygód.
Szukam w książkach czegoś więcej niż sensacji czy zawrotnej akcji. Bardzo lubię książki z głębią, pełne przemyśleń i dylematów głównego bohatera. Tutaj niby mamy nastolatka pełnego dylematów i przemyśleń. Jednak ta książka zupełnie do mnie nie trafiła. Nie rozumiem jej fenomenu. Czytałam do końca w nadziei, że coś wyniknie z rozważań i przygód głównego bohatera. Nic z tego. Czułam się jakbym czytała pamiętnik rozżalonego, zbuntowanego nastolatka. W dodatku dość durnego, irytującego w swojej głupocie i arogancji. Niektóre historie które mu się przydarzały wydały mi się dość nieprawdopodobne. Przygoda z prostytutką np... kto nie spostrzeże, że 16latek to jeszcze nieletni i zaproponuje mu na noc prostytutkę?! Chłopcy zazwyczaj w tym wieku wyglądają na mniej niż mają. Albo kto 16latkowi sprzeda whisky i pozwoli mu upijać się hotelowym barze?? Albo podrywanie przez niego starszych od siebie kobiet koło 30tki? Nie, nie dla mnie takie książki.

Nie ma w tej powieści absolutnie nic konstruktywnego, nic co mogłoby cokolwiek wnieść do naszego życia. Główny bohater tylko ciągle wszystko prymitywnie krytykuje, ośmiesza i wyszydza. A sam nic nie robi z sobą i swoim życiem. To ma być lektura szkolna? Całe szczęście, że za moich czasów nią nie była.
Tak jak bardzo chciałam przeczytać tę książkę, tak bardzo się rozczarowałam..